Zapalenie prostaty

15 listopad 2026

Zapalenie gruczołu krokowego to choroba gruczołu krokowego (prostaty), która rozwija się w wyniku zachodzących w nim zmian zapalnych. Według statystyk częstość występowania choroby sięga 35-50% i jest wykrywana u mężczyzn w wieku 20-40 lat.

Gatunki

Istnieją 4 formy zapalenia gruczołu krokowego:

ostry (bakteryjny);
przewlekłe bakteryjne;
przewlekłe bezbakteryjne;
bezobjawowy chroniczny.

Ostre zapalenie gruczołu krokowego występuje bardzo rzadko ze względu na szybki przebieg procesu zapalnego i natychmiastowe przejście do fazy przewlekłej (fałszywa poprawa).

Przewlekłe niebakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, inaczej zwane zespołem przewlekłego bólu miednicy, może mieć charakter zapalny (ze zwiększoną zawartością leukocytów w moczu i ejakulacie) i niezapalny.

Powody

Przyczyną ostrego i przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego są mikroorganizmy chorobotwórcze (wirusy, bakterie, grzyby). Najczęstszymi źródłami stanu zapalnego są:

coli;
paciorkowce;
gronkowce;
Odmieniec;
Klebsiella;
Pseudomonas aeruginosa;
czynniki wywołujące choroby przenoszone drogą płciową (chlamydie, mykoplazmy, gonokoki, rzęsistki, wirus cytomegalii i inne).

Większość mikroorganizmów znajduje się w jelitach, na skórze, ale gdy dostaną się do tkanki prostaty, powodują proces zapalny. Z reguły przyczyną choroby nie jest pojedynczy patogen, ale połączenie kilku rodzajów drobnoustrojów.

Rozwój przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego może być wywołany przez następujące czynniki:

współistniejące choroby układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek);
siedzący tryb życia („siedzący” tryb pracy);
skłonność do zaparć;
osłabienie mechanizmów obronnych organizmu;
kontuzje;
brak równowagi hormonalnej;
nadużywanie alkoholu i palenie;
bezład;
nieregularne życie seksualne (długotrwała abstynencja);
przerwany stosunek seksualny;
nieregularne opróżnianie pęcherza;
niezaspokojony popęd seksualny;
chroniczny stres;
hipotermia;
obecność próchnicy zębów i innych źródeł przewlekłej infekcji (na przykład przewlekłe zapalenie migdałków).

Objawy zapalenia prostaty

Ostre zapalenie gruczołu krokowego jest bardzo podstępną chorobą. Trudno go „złapać”, ponieważ po pierwsze proces bardzo szybko staje się przewlekły, a po drugie większość pacjentów woli „przesiedzieć” objawy ostrego zapalenia gruczołu krokowego w domu. Pacjenci z zapaleniem prostaty często zgłaszają się do lekarza w zaawansowanych przypadkach z zaburzeniami erekcji i innymi konsekwencjami.

Ostra postać choroby występuje na tle:

podwyższona temperatura;
dreszcze;
inne oznaki zatrucia (osłabienie, letarg, utrata apetytu itp.).

Zapaleniu gruczołu krokowego towarzyszy ból krocza, okolicy pachwiny i moszny.

Typowe jest również bolesne i częste oddawanie moczu. Czasami w moczu można zobaczyć białawą ropną wydzielinę.

Ponadto pacjent może zauważyć brak erekcji nocnej i porannej, gorszą jakość erekcji podczas intymności oraz gwałtowne skrócenie stosunku płciowego.

Pojawiają się typowe objawy zaburzeń układu moczowego: słaby strumień moczu i częste parcie na mocz, choć jego ilość jest niewielka.

Następnie, w przypadku braku leczenia, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego osiąga apogeum: pojawiają się zaburzenia funkcji seksualnych. Na przykład:

niewystarczająca erekcja lub jej brak;
bolesne erekcje, przez co pacjent unika stosunku płciowego;
usunięcie orgazmu;
krótki stosunek seksualny;
bolesny wytrysk.

Przewlekłe abakteryjne zapalenie gruczołu krokowego stanowi 95% wszystkich przypadków zapalenia gruczołu krokowego; dotyka głównie mężczyzn w wieku około 30 lat. Charakteryzuje się ciągłym lub okresowym bólem w okolicy miednicy, prostaty i moszny, bez cech stanu zapalnego w badaniach laboratoryjnych. Przyczyny choroby nie zostały dokładnie ustalone.

Diagnostyka

Podczas diagnozowania ostrego i przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, oprócz zbierania skarg, wywiadu i badania pacjenta, stosuje się następujące metody:

ogólna analiza krwi i moczu;
badanie mikroskopowe wydzieliny prostaty i posiew jej na pożywkę w celu identyfikacji patogenu (wydzielina uzyskiwana jest po cyfrowym masowaniu gruczołu krokowego przez odbyt);
badanie cytologiczne moczu;
USG prostaty i narządów miednicy;
tomografia komputerowa i jądrowy rezonans magnetyczny (MRI);
rozmaz z cewki moczowej na mikroflorę.

Diagnostyka różnicowa ma na celu rozróżnienie zapalenia gruczołu krokowego, gruczolaka prostaty, raka prostaty i objawów kamieni w gruczole krokowym.

Pełna lista procedur diagnostycznych i leków stosowanych w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego znajduje się w Federalnym standardzie opieki z 2012 roku.

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego

Te same objawy mogą być oznaką różnych chorób, a według podręcznika choroba może nie postępować. Nie próbuj leczyć się - skonsultuj się z lekarzem. Leczenie zapalenia gruczołu krokowego prowadzi chirurg urolog.

Celem leczenia etiotropowego mającego na celu wyeliminowanie przyczyny zapalenia gruczołu krokowego jest wyeliminowanie patogenu. W zależności od zidentyfikowanej przyczyny przepisywane są antybiotyki, leki przeciwwirusowe lub przeciwgrzybicze. Czas trwania leczenia ostrego zapalenia gruczołu krokowego wynosi 7-10 dni, w przypadku procesu przewlekłego - 4-8 tygodni.

W leczeniu infekcji bakteryjnych stosuje się: